Homeopatia jest jedną z metod leczenia, praktykowaną przez lekarzy na całym świecie i może być zalecana jako jedyna terapia lub jako uzupełnienie leczenia konwencjonalnego. Mając przed sobą pacjenta zgłaszającego jakieś schorzenie, lekarz może zastosować wiele sposobów leczenia i zwykle wybiera metodę najbardziej odpowiednią w danej sytuacji dla chorego. Na przykład w przypadku kamicy pęcherzyka żółciowego zaleci zabieg chirurgiczny, w przypadku bólów stawowych może przepisać fizykoterapię i ewentualnie dodatkowo lek homeopatyczny Rhus toxicodendron, a w przypadku dolegliwości związanych z urazami może podać lek Arnica montana.

Homeopatia jest zindywidualizowaną metodą leczenia, co w praktyce oznacza, że lekarz, przepisując lek, bierze pod uwagę charakterystyczne objawy schorzenia zgłaszanego przez pacjenta oraz indywidualne objawy występujące u pacjenta. Dwie osoby chorujące na tę samą chorobę mogą inaczej ją „przechodzić”, mieć inne objawy, inaczej się czuć, a zatem różne leki będą u nich skuteczne.

Homeopatia jest integralną częścią medycyny opartą na doświadczeniu klinicznym stosujących ją lekarzy, a jej skuteczność potwierdzają badania i obserwacje kliniczne publikowane w czasopismach medycznych.

Leczenie homeopatyczne opiera się na zasadzie podobieństwa i polega na stosowaniu leku zawierającego nieskończenie małą dawkę substancji, która w dawkach wagowych wywołuje u osoby zdrowej objawy podobne do objawów chorobowych obserwowanych u pacjenta.
Leczenie homeopatyczne jest jedną z metod leczenia farmakologicznego i polega na stosowaniu leków, które są przepisywane w oparciu o określoną farmakologię homeopatyczną, tak jak stosowanie leków chemicznych opiera się o określoną farmakologię chemiczną.

Homeopatia od początku rozwijała się jako metoda medyczna oparta na doświadczeniu klinicznym, a wskazania lecznicze leków homeopatycznych zostały ustalone w oparciu o dane toksykologiczne i farmakologiczne użytych do ich produkcji substancji, o wyniki badań doświadczalnych i o obserwacje kliniczne, które w przypadku niektórych leków stanowią pozycję dominującą.

Utożsamianie homeopatii z ziołolecznictwem jest błędem, gdyż leki homeopatyczne są produkowane nie tylko z roślin!
Jedynie połowa leków homeopatycznych jest wytwarzana z substancji pochodzenia roślinnego. Pozostałe są pochodzenia zwierzęcego (jady, hormony, naturalne wydzieliny takie jak
piżmo, oraz całe owady, np. pszczoły) i mineralnego (metale, związki chemiczne, sole naturalne itp. )

O specyfice leków homeopatycznych decyduje także sposób ich wytwarzania – różny od sposobu przygotowywania leków ziołowych.

Jak powstają leki homeopatyczne?

Z substancji wyjściowych sporządzane są wyciągi wodno-alkoholowe, tak zwane pranalewki, które następnie poddawane są wielokrotnemu rozcieńczaniu (dekoncentracja). Każde kolejne rozcieńczenie jest energicznie wstrząsane przez aparat zwany dynamizatorem. W ten sposób uzyskuje się substancje czynne do produkcji leków homeopatycznych, które są dostępne w postaci granulek, tabletek, kropli, syropów, maści i in. Granulki, będące mieszaniną sacharozy i laktozy, a także tabletki, nasączane są substancją leczniczą w odpowiednim rozcieńczeniu homeopatycznym metodą impregnacji.

Każdy etap produkcji leku jest poddawany kontroli – zgodnie z przepisami i normami obowiązującymi w całym przemyśle farmaceutycznym – i musi spełniać wymagania GMP (Dobrej Praktyki Wytwarzania).

Warto przypomnieć, że w Polsce leki homeopatyczne – tak jak wszystkie inne leki – są dopuszczone do sprzedaży decyzją Ministerstwa Zdrowia na podstawie oceny wydanej przez Urząd Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych, a ich dystrybucja – podobnie jak sprzedaż wszystkich innych leków – podlega kontroli nadzoru farmaceutycznego.

Wyróżniamy dwie grupy leków homeopatycznych:

• Leki jednoskładnikowe, nazywane też pojedynczymi, czyli wytworzone z jednego surowca – oznaczone nazwą łacińską. Są one produkowane przez wszystkie laboratoria homeopatyczne i ich nazwy są takie same jak nazwy substancji zastosowanych do ich produkcji: np. Apis mellifica jest łacińskim określeniem pszczoły miodnej, Gelsemium jaśminu itd. Trzeba przy tym wiedzieć, że leki te – choć wyprodukowane z jednego surowca – tak naprawdę zawierają wiele związków aktywnych decydujących o ich właściwościach leczniczych: alkaloidów, flawonoidów, enzymów, lipidów, olejków eterycznych i innych.
• Leki złożone, wieloskładnikowe, produkowane z wielu surowców homeopatycznych, o zastrzeżonej przez producenta nazwie handlowej – dajmy na to Homeovox czy Homeoptic. Mają one określone wskazania lecznicze, gdyż zawierają w swoim składzie pojedyncze leki homeopatyczne dobrane tak, aby likwidowały konkretne objawy i dolegliwości.

Dla przykładu Homeoptic to lek homeopatyczny stosowany w stanach podrażnienia spojówek i przemęczenia oczu, spowodowanych niekorzystnym promieniowaniem ekranów telewizyjnych i monitorów komputerowych, przebywaniem w zadymionym pomieszczeniu, długim czytaniem, suchym powietrzem, kąpielą w basenie lub morzu, a także zbyt intensywnym oświetleniem.

Więcej na temat homeopatii już za miesiąc w kolejnym odcinku naszego nowego cyklu „Homeopatia – warto wiedzieć”